Skip to content

Carin Röst

Welkom op de website van Carin Röst, webredacteur. Hier kun je meer lezen over mij en mijn werk. Ik schrijf voor onder meer de Universiteit Leiden, de Universiteit van Amsterdam, tijdschrift Roots en Stichting het Utrechts Landschap. Lees en bekijk hieronder mijn nieuwste blogs. Wil je meer informatie? Mail naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. .

Copyright © Carin Röst

 
Ouderwets nieuw

Monotone huizenblokken en bijbehorende eentonige straten, op het Java-eiland zijn ze niet te vinden. Toch is de woonwijk in het Oostelijk Havengebied pure nieuwbouw. In de jaren negentig bracht architect Sjoerd Soeters zijn plan in de praktijk. Langs watertjes plaatste hij smalle woningen die stuk voor stuk iets eigens kregen van de tientallen architecten die hen bedachten. Een lekker opvallende turkoois voorgevel bijvoorbeeld. Of een kamer met schuine wand die als enige in de rij uitsteekt over de straat. Wanneer je het eiland doorkruist, loop je via gewelfde fiets- en loopbruggetjes over het water heen. Wat de uitstraling van de hippe woonwijk ten goede komt, is de relaxte sfeer. Kinderen met fietsjes en voetballen dwarrelen rond. Stoelen met kussens, tafels en barbecues staan open en bloot in tuinen die grenzen aan een grasveldje. Verrassend dat moderne bouw zo mooi en niet-nieuw kan ogen. Komt het doordat er toch iets ouds doorschemert? Een van de inspiratiebronnen van Soeters is een ander gebied met smalle huizen, veel bruggetjes en hoogteverschillen: de zeventiende-eeuwse grachtengordel van Amsterdam.

Copyright © Carin Röst

 
Taaie tak

Er zijn veel redenen om bomen in de stad te willen. Groen voor de ogen ontspant. Een dicht bladerdek biedt bescherming tegen regendruppels en felle zonnestralen. Bovendien zijn bomen meestal ook gewoon mooi. Helaas is een stadsleven voor de planten zelf een iets minder groot feest. Weinig plek voor de wortels, veel uitlaatgassen in de lucht, het is maar een greep uit de dagelijkse ongemakken van de stadsboom.Gelukkig heb je exemplaren die behoorlijk 'cityproof' zijn. Zoals iepen. Niet voor niets staan er in Amsterdam maar liefst 75.000: 1 op de 5 bomen hier is een iep. Maar de koningen der taaiheid onder de hoofdstedelijke bomen zijn volgens mij platanen. Althans, ik ken geen bomen die onverstoorbaarder ogen dan de twee van het Leidse Bosje aan de Stadhouderskade. Op een paar meter afstand vliegen continu trillingen veroorzakende en uitlaatgassenspuwende auto’s, bussen en taxi's voorbij. Hun dikke stammen, de omtrek is bij beide bomen ruim 6,5 meter, dienen als standaard voor fietsen en andere dingen waar mensen tijdelijk van af willen. En in de winter moeten ze zich tegen bergen strooizout verweren. En nergens een teken dat ze het zwaar hebben. Een mens zou op deze plek binnen een dag gillend gek worden en snakken naar een frisse omgeving. Het platanenduo trekt de chaos al veel en veel langer. Toegegeven, in hun vroege jeugd was het plein lang niet zo hectisch als nu. Auto's waren nog niet uitgevonden toen ze rond 1865 een plekje in de Amsterdamse grond kregen. Toch staan ze daar maar mooi hun mannetje al die jaren. In 1925 hebben ze zelfs een verhuizing ondergaan. Toen de brug werd verbreed, schoven ze een stukje op.Uit recente metingen blijkt dat ze nog altijd groeien. Dat is een teken dat ze goed in hun vel zitten en weinig last hebben van de luchtvervuiling. Wie weet halen ze hun normale levensverwachting wel. Dan kunnen we over tweehonderd jaar nog steeds onder ze schuilen!

Copyright © Carin Röst